Is ‘schaalbaar samenwerken’ het recept?

Hier is het dan eindelijk, het nieuwsbriefartikel dat begint met een alinea over “de crisis”. Er zijn twee dingen interessant aan het fenomeen “crisis”. Ten eerste: je hebt altijd iets om over te praten tijdens netwerkrecepties en ten tweede: die gesprekken leveren soms nog boeiende ‘food for thought’ op ook.

Als verwoed netwerker, heb ik intussen al zo veel mensen met een mening gehoord, dat ik gewag durf te maken van een paar tendensen. In de mentale tagcloud die ik maak van al hun gedachtegangen, visies en ideeën, eist stilaan één kernwoord alle aandacht op, en dat is ‘samenwerken’.

Waarde toevoegen

Efficiënt samenwerken wil zeggen dat verschillende partijen waarde toevoegen om tot een gezamenlijk resultaat te komen. De verschuiving van generalisten naar hooggespecialiseerde nichespelers, is al een tijd aan de gang. De kunst is echt uit te blinken in een bepaald product of dienst. Het is de enige manier om vaak gesolliciteerd te worden als onderdeel van een samenwerking.

Wat je ook nodig hebt om te kunnen samenwerken, zijn goede afspraken en - ‘last but not least’ - een collaboratiemodel. Nog te vaak gaat een samenwerking niet verder dan een loutere klant-leveranciersrelatie. Dikwijls vormen de aankoop- en de verkoopdienst het enige reële raakvlak tussen de partijen.

Ook op Cebit 2009 was de voorbije dagen duidelijk te horen dat ICT de sleutel is om echte samenwerkingen tussen bedrijven te faciliteren. Elektronische gegevensuitwisseling, gecontroleerde toegang tot elkaars databases en applicaties, samenwerkingsplatformen, kortom integratiegerichte ICT is koning in de genetwerkte economie.

Plug and p(l)ay

ICT is ook de hefboom voor schaalbaarheid en time-to-market van een samenwerking. Als morgen bedrijf A een project binnenhaalt waarvoor het bedrijf B nodig heeft, dan moeten de samenwerking overmorgen up-en-running zijn. Hedendaagse ICT kan bedrijven heel dicht bij zo’n ‘plug-and-play’ model brengen.

Een samenwerking moet ook schaalbaar zijn. Het tijdperk van de grote investeringen met een traag terugverdieneffect lijkt voorlopig immers voorbij. Wat een bedrijfsleider vandaag van een samenwerking verwacht is dat ze toegevoegde waarde levert, dat ze snel van start kan gaan, en dat ze onmiddellijk rendeert.

‘Einzelgänger gibt es nicht mehr’, zoveel is duidelijk. Ondernemen is vandaag synoniem geworden van netwerken en samenwerken. De bedrijven met de beste papieren zijn net diegene die, elk met hun eigen toegevoegde waarde, snel ad hoc clusters kunnen vormen. De ICT die daarvoor als hefboom kan dienen, is voorhanden. Het leven is aan de durvers.